لکنت زبان در کودکان

علائم وجود لکنت زبان در کودک

اختلال لکنت زبان به طور معمول در کودکی و بین دو تا سه سالگی شروع می‌شود که رسیدگی زودهنگام می‌تواند بهترین روش درمانِ آن باشد. لکنت زبان اختلالی چند فاکتوری است؛ به این مفهوم که عوامل بسیاری در بروز آن نقش دارند و در افرادی که سابقه خانوادگی لکنت زبان وجود دارد احتمال بروز این اختلال بیشتر است.

هنگام صحبت کردن حدود ۱۰۰ماهیچه در تعامل و هماهنگی بسیار سریع با یکدیگر فعالیت می‌کنند. افرادی که دچار لکنت زبان هستند مشکل جسمی دارند و قادر نیستند این هماهنگی را به شکل کامل داشته باشند.

لکنت زبان یکی از مشکلات اصلی در حوزه سلامت عمومی است و لازم است نگاه‌های منفی به این اختلال اصلاح شود. افرادی که دچار این اختلال هستند تمایل دارند تا دیگران بدانند آنان نیز همچون دیگر افراد جامعه هستند و تنها در صحبت کردن مشکل دارند.

در مواجهه با این افراد لازم است از قطع کردن صحبت آنان خودداری کرده و با این افراد همچون دیگران برخورد شود. همچنین کمک کردن به این افراد تا بتوانند جمله خود را تکمیل کنند برای آنان ناراحت‌ کننده‌ترین رفتار تلقی می‌شود.

نشانه های اولیه لکنت زبان:

اولین نشانه های لکنت زبان زمانی ظاهر می شوند که کودک ۱۸تا ۲۴ماه دارد و موجی از واژگان به سمت او روانه می شود و او با استفاده از این کلمات شروع به جمله سازی می کند. شاید والدین از لکنت زبان فرزندشان ناراحت و ناامید شوند، ولی این مرحله کاملاً طبیعی است و باید صبر پیشه کرد تا این دوره بگذرد. کودک به مدت چند هفته یا چند ماه زبانش می گیرد، ولی در واقع این گرفتگی زبان ناپیوسته است.

در بعضی موارد هم کودک (مخصوصا کودکانی که در زمان شروع به صحبت هم دچار لکنت بوده اند) در سال های اولیه ورود به دبستان به دلیل اضطراب اجتماعی و استرس ممکن است دچار لکنت بشود.

بیشتر کودکانی که قبل از ۵سالگی زبانشان می گیرد، بدون نیاز به مداخله هایی مانند گفتار درمانی، خوب می شوند. ولی اگر لکنت زبان کودک تبدیل به مسئله ای دائمی شود و حتی بدتر شود یا با حرکت بدن یا صورت همراه باشد، باید حتماً او را نزد گفتار درمان ببرید تا معاینه شود و بهتر است این معاینه تا قبل از ۳سالگی انجام شود. نشانه هایی وجود دارد که میتواند بیانگر اختلال لکنت به صورت جدی تر باشد:

در زمان صحبت کردن، صورت کودک دچار تنش و حالت های غیرعادی میشود.

صدای کودک در زمان تکرار هجا ها بالاتر میرود.

کودک برای صحبت کردن تلاش و تقلای فراوانی میکند.

ممکن است در موارد جدی تر کودک برای شروع به صحبت از آواها و هجاهای اضافی استفاده کند تا از دچار شدن به لکنت جلوگیری کند.

ممکن است کودک در جمع از صحبت کردن خودداری کند.

اگر نگران جریان طبیعی رشد کودک‌تان هستید، از پزشک کمک بگیرید. این توصیه درمورد لکنت زبان هم صدق می‌کند. پزشک می‌تواند شما را به متخصصی به‌نام گفتار درمانگر ارجاع بدهد. گفتاردرمانگران می‌توانند کودک شما را ارزیابی و مشخص کنند که آیا لکنت او مشکلی ادامه‌دار است یا نه. در بیشتر موارد لکنت زبان کودکان، درمان در وهله‌ی نخست روی تمرین و کار با والدین برای توسعه‌ی تکنیک‌هایی است که به کودک کمک کند تا با لکنت خود کنار بیاید و از آن فراتر برود.

ما در اینستاگرام

کلمات کلیدی: لکنت زبان علائم لکنت زبان، لکنت زبان در کودک، عوامل وجود لکنت زبان، درمان لکنت زبان